نرگس وصل چشمها، جادهی توبه، شقیقه و... باقی قضایا!
خودم با همین دو تا گوشهای خودم شنیدم که آقای جمشیدی ـ بافندهی بیهمتا ـ که به مدد آنتن سراسری شبکهی اول سیمای جمهوری اسلامی ایران در سحرگاههای ماه رمضان، آحاد ملت (بلكه امت) همیشه در صحنه را میهمان لاطائلات معنویاش میکند، گفت «بیاید نرگس وصل چشامون رو لب جادهی توبه بکاریم»!
کسی میداند دقیقاً چه جوری میشود نرگس وصل چشمها را لب جادهی توبه کاشت؟! و اصلاً با فرض اينكه بشود چنين كاري كرد، خب كه چي بشود مثلاً؟ به چه دردي ميخورد اين كار؟
بيت: بيچاره ما كه پيش تو از خاك كمتريم!
پينوشت تأخيري: كماكان بيچاره ما...! البته چه اهميتي دارد؟ واضح است كه چيزهاي مضر و مزخرف لايق همين بلاها هم هستند. كسي اعتراضي دارد؟ زنده باد آقاي جمشيدي و ساير دوستان مشابه! به جاي خواندن جريدهي ضالهاي مثل همشهري جوان، برويد دامن دامن معرفت از بوستان آقاي جمشيدي درو كنيد. آفرين!